Laat het oude los wat niet meer dient om plaats te (kunnen) maken voor het nieuwe!

Gemakkelijker gezegd dan gedaan misschien, maar toch is het belangrijk om in jezelf te kijken wat je dan nog wel steeds doet of waar je dan nog wel steeds mee omgaat, maar waarvan je eigenlijk diep in jezelf wel weet, dat het niet meer (zo) goed voor je is.

Je wordt bijvoorbeeld heel moe van iets of iemand die je telkens weer benadert of vraagt te helpen.

Je ervaart bijvoorbeeld lood in je schoenen zodra je weer op bezoek bij iemand moet.

Of je voelt je schuldig omdat je van jezelf vindt dat je dit of dat voor die ander moet doen, maar ondertussen je er belabberd onder voelt.

Of je laat telkens een terugkerend gedragspatroon zien, die je echter niet verder helpt om je nu toch eindelijk eens beter te gaan voelen.

Velen blijven in oude patronen, relaties, overtuigingen en gedragingen zitten ondertussen stiekem wel wetend dat dit eigenlijk niet meer klopt of nog langer goed voor hen is.

De kunst is om het goede evenwicht te vinden tussen dat wat goed is voor die ander, maar meer nog voor jezelf. Omdat je goed voor jezelf moet zorgen en zuinig op jezelf dient te zijn. Zonder hierin egoïstisch of egocentrisch te worden.

Egoïsme is het gedrag wat iemand laat zien, waarbij degene bewust kiest voor zijn eigen belang ook al gaat dit ten koste van anderen.

Egocentrisme is een manier van denken waarbij iemand zich niet wil of kan verplaatsen in anderen, omdat hij de wereld alleen door zijn eigen bril ziet of wil blijven zien.

In beide gevallen gaat het hier om een kortzichtige en liefdelozere energie, die vaak leidt tot meer eenzaamheid en afsluiting van de empathische kracht die de mens zo bijzonder maakt.

Het andere uiterste zijn vaak de gevoelige mensen die veel te empathisch zijn en zich dusdanig in het leed van die ander inleven, dat het ten koste van henzelf gaat.

Hoofdpijn, buikpijn, piekerende gedachten, allerlei vage klachten en een onophoudelijke negatieve maalstroom zijn het gevolg van deze overdadige vormen van empathie.

En bij sommigen die empathisch en liefdevol lijken te zijn, blijkt dit toch niet altijd het geval.

Het pretenderen van empathievolle liefde naar anderen is namelijk een hele sterke psychologische tool die machthebbers, manipulators en vooraanstaande mensen vaak gebruiken om zich niet alleen zelf in de picture te zetten, maar tevens om te maskeren dat die ander hen eigenlijk maar bar weinig interesseert.

Omdat het eigen welzijn en levensgenot nou eenmaal belangrijker worden gevonden dan het lot van hun medemens.

In deze huidige maatschappij zijn de gevoeligste mensen onder ons zowel de zwakste als de sterkste schakel.

De zwakste omdat onderaan de streep zij vaak het onderspit delven van alle narcisten, machtswellustige en de mentaal, verbaal sterke mensen.

De sterkste omdat bovenaan de streep zij vaak het grootste inlevingsvermogen bezitten om overstijgend te kunnen denken en (mee)voelen, waardoor er daadwerkelijk iets positiefs in hun omgeving in werking wordt gezet.

In vroegere prehistorische tijden, toen we nog in het berevel en met speren rondliepen:), waren het de hooggevoelige leden van de stam die instinctief en intuïtief als eerste het gevaar lokaliseerden.

Zij waren niet alleen de voorlopers en creatieve denkers van iets nieuws, maar zagen ook als eerste het potentiële gevaar.

En hoewel in de donkere Middeleeuwen en ook in onze hedendaagse tijd nog steeds door velen lachwekkend over hooggevoeligheid wordt gedaan, worden toch ironisch genoeg steeds meer mensen gevoeliger.

Hoe zout wil je het gegeten hebben?

Maar zoals ik al zei, we lopen niet meer rond met speren en in berevellen, dus de zoutpot kan gesloten blijven.

Waarom dan toch zoveel mensen die zout in oude wonden van anderen willen gooien om zichzelf een beter gevoel te kunnen geven?

Je zag het onder andere gebeuren met degene die onwetend en uit angst de injectiespuit namen en hoe degenen die wel wisten van die troep, opgelucht ademhaalden. Naarstig scrollend naar de kwaadaardige ingrediënten van die mRNA spuiten en schrijnende verhalen lezend van hun medemens.

Een logische reactie natuurlijk op het horrorscenario dat over de mensheid werd uitgerold.

Je zag het gebeuren met degene die zelf in grote huizen en luxe paleizen wonen, bulkend in het geld en ‘vreedzaam’ toekijken hoe het gros van de mensen de verwarming ten einde raad nog maar eens een standje lager draaiden, letterlijk in de kou zittend omdat de energierekening onmogelijk te betalen was.

Je zag het gebeuren met degene die met droge ogen alle WEF-propaganda verkondigden, blatend dat het allemaal voor ‘de veiligheid van onszelf was’, terwijl we ondertussen worden ontdaan van onze vrijheid, autonomie en menselijke rechten.

‘Geef aan het Rode Kruis om de slachtoffers in oorlogslanden te helpen’, schreeuwt de reclameboodschap ons dagelijks toe.

Dus als je dit niet doet dan ben je egocentrisch of misschien wel een egoïst?

En dat die 1% van alle rijken op aarde de financiële middelen bezitten en in minder dan één dag alle oorlogsslachtoffers voorgoed kunnen helpen en alle oorlogen kunnen beëindigen, wordt voor het gemak maar even niet benoemd?

En wie reikt al onze jongeren, die verstrikt zijn geraakt in doelloze en uitzichtloze perspectieven, omdat hun hoop op een veilige, (oorlog)vrije toekomst en kunnen wonend in hun eigen koophuis, de hand?

Om over de vele, vele gezondheidsproblemen van deze kwetsbare, maar o zo belangrijke leeftijdsgroep nog maar niet te spreken?

Hoe is het mogelijk dat de regeringsleiders nog met droge ogen kunnen blèren over het belang van Europa en onze eigen veiligheid?

Hoe bestaat het dat zij nog op 1 oor kunnen slapen, zich knus en kneuterig door hun partners laten toedekken terwijl ondertussen de halve wereld ten onder gaat? En heel de mensheid lijdt?

En zo kan ik nog wel even doorgaan, maar heeft het zin vraag ik me regelmatig af?

Dat antwoord mag iedereen vooral voor zichzelf bedenken, maar wat zeker wel hoopvol stemt is de komst van de nieuwe energie! Door alle misère heen, gloort daar een enorme verandering aan de horizon. De kosmos verandert. Niet opvallend en zeker niet voor iedereen te merken, maar toch…

Als een Nieuwe Dageraad komen steeds vaker –  en steeds meer nieuwe kosmische deeltjes ons luchtruim binnen.

Het Licht gaat blijkbaar waar het niet gaan kan en wij zijn allemaal onderdeel van dit enorme Kosmische Eindspel.

Alleen al de grotere hoeveelheden neutrino’s en fotonen die onze Melkweg doorkruizen en ook onze planeet alle eer aan doen.

Miljarden en immense hoeveelheden deeltjes doordringen onzichtbaar, maar gestaagd alles en iedereen hier op deze aarde.

Onzichtbaar maar o zo sterk.

Het lijkt wel een beetje metaforisch op de meest gevoelige mensen onder ons:

Als krachtige voorlopers zijn ze een vooraankondiging van de Nieuwe Energieën die steeds meer komen gaan.

Al het oude in de breedste zin van het woord, wat niet langer meer dient zal hierbij ons leven verlaten en steeds meer losgelaten dienen te worden, zodat er plaats vrijkomt voor al die nieuwe energie. En aan dit omvangrijke Kosmische proces, wat fungeert als een grote opschoning & zuivering, zal geen enkel mens zich nog langer kunnen onttrekken. Iedereen zal dit grote Kosmische proces in min of meerdere mate in zijn eigen leven en in zichzelf ondervinden. Het oude dient nou eenmaal los gelaten te worden, om plaats te kunnen maken voor iets nieuws.

Je zult je misschien afvragen wat al dat nieuws en die nieuwe energieën dan allemaal inhouden?

Dat houden we nog even terzijde, want anders is het immers niet meer NIEUW?

Maar houd vooral ons platform in de gaten www.lichtkind.nl

Bereid je voor juist nu in deze tijd.

De NIEUWE DAGERAAD breekt langzaam maar zeker aan en de Nieuwe Kosmische Energieën bewegen zich gestaagd voort…

(Lees hiervoor de NIEUWE DAGERAAD BOEKEN)

 ©Helma Broekman

• Thema: Spiritualiteit, esoterie, buitenaardse rassen, persoonlijke groei, en het ontsnappen aan manipulatie.
• Delen: Er zijn minimaal drie delen: deel I, II, en III.
• Inhoud: Boeken die de lezer meenemen op een reis naar zelfontdekking en ‘verlichting’ in deze tijd van grote veranderingen.